Archive | Μπισκότα, μπάρες & τάρτες RSS feed for this section

Μπισκότα με λεμόνι, μέλι και φύτρο σταριού & παράθυρο με θέα

4 Jul

Καθυστέρησα λίγο αυτή τη βδομάδα, αλλά είχα καλό λόγο.

Είχα γενέθλια προχτές και πάλευα με κάτι σοκολάτες και κάτι ζυμάρια πίτσας. Από την μία είχα σοκολάτα μέχρι τον αγκώνα και από την άλλη αλεύρι πάνω στο μαλλί (όχι αγάπη μου, δεν άσπρισα ακόμα και ούτε πρόκειται για τα επόμενα 40 χρόνια τουλάχιστον ή μέχρι να βαρεθούν να βγάζουν κόκκινη βαφή οι εταιρείες). Καλά τα γενέθλια, δεν λέω, αλλά αποφάσισα από τα επόμενα να αρχίσω τις επαναλήψεις, μπας και το εμπεδώσω καλύτερα το θεματάκι «μεγαλώνω» και «είμαι ενήλικας» (εδώ και πιο πολλά χρόνια απ’ όσο θα θελα να θυμάμαι-αν και γι’ αυτό φροντίζει το Alzheimer μετά από κάποια ηλικία).

Τα τελευταία χρόνια, επειδή τα New Year Resolutions δεν φτουράνε μέχρι το καλοκαίρι, προσπαθώ να τα ανανεώνω / ξαναθυμάμαι το καλοκαίρι (πριν βγω στις παραλίες) και τα έχω ονομάσει Birthday Resolutions, αλλά είναι στα γνωστά πλαίσια (να μην τρώω όλο μου το φαγητό, να σέρνω το κορμί μου στα γυμναστήρια ή στις γιόγκες σε τακτά χρονικά διαστήματα, να μην καπνίζω σαν μην υπάρχει αύριο, να σκέφτομαι πριν μιλήσω κλπ, κλπ).

Φέτος είπα να μην ανανεώσω καμία απόφαση, απλά να αφήσω τον εαυτό μου ελεύθερο και χαλαρό και δημιουργικό. Κάπως έτσι ξεκίνησα και αυτό το blog, ένιωθα ότι ήθελα να κάνω κάτι δημιουργικό, αλλά δεν ήξερα πώς να το εκτονώσω, προς ποια κατεύθυνση, και μου φαίνεται έκανα σωστή επιλογή, αν και είναι τελικά πολύ περισσότερη δουλειά απ’ όσο φανταζόμουν.

Επίσης δεν περίμενα ότι θα «γνώριζα» κόσμο και ότι θα αποκτούσα επαφή με άλλες συν-μπλόγκερ, αλλά τελικά δεν πρέπει να αποκλείουμε τίποτα σε αυτή τη ζωή. Κάπως έτσι γνώρισα την Έρη και την Ερμιόνη, οι οποίες με κάλεσαν να «παίξω» στο παιχνίδι «Τι βλέπω από το παράθυρό μου». Φωτογράφισα λοιπόν τι βλέπω όταν είμαι πάνω από το πράσινο μίξερ.

Μένω και εγώ σε ένα προάστιο της Αθήνας, αλλά ευτυχώς κάτι κήποι που είναι δεξιά-αριστερά έχουν κάτι δεντράκια και βλέπω λίγο πράσινο, και ενίοτε κίτρινο (λεμόνια), ροζ (δάφνες) και πορτοκαλί (λωτοί), και μια κορυφή βουνού στο βάθος, τέρμα πάνω (τα ντουβάρια επιλέγω να τα αγνοώ). Continue reading

Advertisements

Φλωρεντίνες με αράπικο φιστίκι

28 Jun

….οι “δαντελένιες”

Στο προηγούμενο επεισόδιο έφτιαξα το παγωτό της θείας, το old school & old time classic που λέγαμε. Αλλά επειδή το άφησα «απλό», χωρίς πολλά πολλά, θυμήθηκα και αυτή τη συνταγή για φλωρεντίνες που είχα φυλάξει πριν κάμποσους μήνες  και είπα να τις φτιάξω για συνοδεία και ντεκόρ.

Οι φλωρεντίνες είναι από τα γλυκά που αρέσουν σε όλους στην οικογένεια μου και μάλιστα τις στέλνουμε/κουβαλάμε και σε friends & family στα εξωτερικά, σε τακτά διαστήματα. Η συγκεκριμένη συνταγή είναι λίγο πιο ιδιαίτερη από τις κλασσικές (τουλάχιστον αυτές που αγοράζουμε εμείς) γιατί γίνονται με αλατισμένο φιστίκι (αράπικο – δεν είναι politically correct η ονομασία, το ξέρω) το οποίο κάνει ωραία αντίθεση με την γλυκάδα της καραμέλας. Και εννοείται ότι μας αρέσουν οι σούπερ τραγανές και λεπτές και όχι οι μαλακές (για να μην παρεξηγηθούμε) φλωρεντίνες.

Λίγα λόγια για την συνταγή: Continue reading

Μαρέγκες – Little fluffy clouds

21 Jun

Δεν θυμάμαι να έχω φάει πρόσφατα (τα τελευταία 20 χρόνια τουλάχιστον) μαρέγκα. Την θεωρώ απλά ένα old school γλυκό το οποίο μου πρόσφεραν σε διάφορες επισκέψεις που πηγαίναμε αλλά ποτέ δεν με εξίταρε να το φάω. Πάντα ήμουν της σχολής “αμα-δεν-είναι-σοκολάτα-δεν-είναι-γλυκό-και-δεν-αξίζει-να-ασχοληθώ”, αν και αυτό έχει αρχίσει και αλλάζει τα τελευταία χρόνια που ασχολούμαι χομπίστικα με την ζαχαροπλαστική. Έχω αρχίσει να εκτιμώ νέα υλικά και γεύσεις που παλιά ούτε θα σκεφτόμουν να πλησιάσω στα χείλη μου, πόσο μάλλον να τα φτιάξω η ίδια. Κάπως έτσι έγινε και με τις μαρέγκες. Ψάχνοντας ιδέες για βάπτιση (θα γίνω νονά σύντομα), είδα ότι «φοριέται» πολύ στο τραπέζι με το ευχολόγιο ή με τα γλυκά, βάζο ή μπολ με μαρέγκες. Σε διάφορα χρώματα και μου άρεσε πως φαίνονται αισθητικά. Μικρά και ντελικάτα συννεφάκια που περιμένουν υπομονετικά να ασχοληθεί κάποιος μαζί τους (αλλά έχουν και να συναγωνιστούν πιο δελεαστικούς ανταγωνιστές).

Κατά διαβολική σύμπτωση, τις προάλλες έφτιαξα ένα γλυκό που ζήταγε 9 κρόκους (ο κριτής έπαθε συγκοπή όταν με είδε να συγκεντρώνω όλα τα αυγά και να τα στήνω στην σειρά για την «γκιλοτίνα»). Εγώ από την άλλη έκανα χαρές από μέσα μου, γιατί θα μου έμεναν πολλά ασπράδια τα οποία μπορούσα να εκμεταλλευτώ. Η άσπρη ομελέτα για την δίαιτα ήταν μια από τα επικρατέστερα σενάρια. Ή macaroons, αν και η πρώτη φορά (και τελευταία) που έφτιαξα δεν στέφθηκε και με πολύ μεγάλη επιτυχία, κατηγορώ όμως τον καιρό που ήταν βροχερός. Επειδή λοιπόν δεν κάνω body building (προς το παρόν) θεώρησα ότι κάποια ασπράδια θα πρέπει να γίνουν κάποιο γλυκό. Και θυμήθηκα εκείνα τα βάζα που λέγαμε πιο πάνω.

Λίγα λόγια για την συνταγή:

Continue reading

Shortbread με λεμόνι και λεβάντα

19 Jun

Υποτίθεται αυτό το ποστ ήταν για τη Δευτέρα.

Αλλά δεν ξέρω πως τα καταφέρνω και το πολυπόθητο Σαββατοκύριακο, ενώ φθάνει τόσο αργά και βασανιστικά, φεύγει τόσο γρήγορα και φυσικά η Δευτέρα πρωί με βρίσκει νυσταγμένη, κομμάτια και να μην έχω προλάβει να κάνω τίποτα (ξεσκαρτάρισμα καλοκαιρινών? πλυντήριο? οργάνωση του συρταριού με “εργαλεία και σύνεργα”?).  Μέχρι πριν λίγο καιρό, ο καλύτερος τρόπος για να περάσω το weekend ήταν να βλέπω το ταβάνι, ξάπλα στον καναπέ και αποβλάκωση στο φουλ. Τον τελευταίο καιρό προτιμώ να κάνω το ανάποδο, να κρέμομαι από το ταβάνι και να βλέπω τον κόσμο ανάποδα, για αλλαγή (http://www.aerialyoga.com/). Και να πειραματίζομαι στην κουζίνα. Από party animal έγινα pastry animal και η καλύτερη λαντζιέρισα, γιατί καλό το blogging και η ζαχαροπλαστική αλλά κανείς δεν με είχε προειδοποιήσει για τον κακό χαμό που αφήνεις πίσω από τις φωτογραφίες.

Σε περίπτωση που αναρωτιέστε, η λεβάντα δεν περίσσεψε από τη (μη) τακτοποίηση των χειμωνιάτικων μου, ούτε είπα να πειραματιστώ με τους τριγύρω μου (αφού μας ψεκάζουν χημικά, στη λεβάντα θα κολλήσουμε?). Όχι…αυτή είναι διαφορετική λεβάντα, θεωρητικά πάντα γιατί δεν την πήγα και στο Χημείο του Κράτους, η οποία προορίζεται για αφέψημα (διάβασα ότι βοηθάει στην  υπερένταση, τον πονοκέφαλο-ημικρανίες ή στο άγχος) και δεν έχει πρόσθετα χημικά. Η προσθήκη της δίνει μια πολύ ιδιαίτερη γεύση στο γλυκό, ελαφρώς λουλουδάτη, ελαφρώς πιπεράτη, άκουσα διάφορα σχόλια, και δένει πολύ το λεμόνι. Βέβαια, με μέτρο η χρήση πάντα, για να μην μοιάζει το γλυκό με αντι-σκοριακό.

Το μπισκότο το συνόδεψα με μία κρέμα λεμονιού, η οποία ήταν αυτό το κάτι που “έλειπε”. Το συμπληρώνει τέλεια και ταυτόχρονα δροσίζει.

Λίγα λόγια για την συνταγή: Continue reading

“Υγιεινά” μπισκότα βρώμης, με μπανάνα, καρύδα και σοκολάτα

11 Jun

Το υγιεινά το έχω βάλει εντός εισαγωγικών, γιατί είναι λίγο σχετικό το κατά πόσο είναι (και το λίγο υγιεινό το αναιρώ λίγο παρακάτω), αλλά σε σύγκριση με τα υπόλοιπα που φτιάχνω και θα φτιάξω, σίγουρα είναι λίγο πιο άκακα.

Βασικά ήθελα να φτιάξω κάτι γλυκό αλλά και υγιεινό, που να δίνει ενέργεια, για να τα πάρω να τα μοιρασω στο γυμναστήριο πριν ή μετά την γυμναστική. Κάτι που να μην χρειάζεται 3 μέρες στο διάδρομο για να καούν οι θερμίδες, για να μην νομίσει κανείς ότι σαμποτάρω και την αποστολή “μπικίνι/μαγιό Καλοκαίρι 2012”.

Επίσης, προσπαθώ να λάβω και υπόψη μου τον βασικό κριτή, ο οποίος συνήθως δεν καλωσορίζει τις προσπάθειες που κάνω (ενίοτε) να του “περάσω” στα μουλωχτά συνταγές πιο ελαφριές ή εναλλακτικές. Οπότε είπα να μην πω τίποτα για την συνταγή που ετοίμαζα και αφού δεν μπορώ να κάνω κάτι για να αλλάξω το γεγονός ότι τα συγκεκριμένα μπισκοτάκια είναι της υγιεινής “σκηνής”, είπα να τα καμουφλάρω λίγο…

Βλέπετε που το πάω όμως, έτσι; Μερικά, αντί να τα ρίξω στο ταψί όπως κάνω συνήθως με τα cookies, τα έβαλα το ταψί για μίνι μάφινς και βγήκαν κάτι μεταξύ σε μπισκοτομάφιν. Είπα λοιπόν να δοκιμάσω να προσθέσω από πάνω κάτι δελεαστικό. Δυστυχώς αυτό το κάτι είναι έτοιμο παγωτό. Ντροπή και αίσχος για μια νέα και φιλόδοξη μπλόγκερ, το ξέρω, αλλά δεν έχω παγωτομηχανή ακόμα (ελπίζω να το πιασε κανείς το υπονοούμενο ).

Τέλος πάντων…. να πως παίρνει κάποιος κάτι υγιεινό και το “χαλάει”….

Σημείωση: δεν είναι σούσι, γι’αυτο δεν συνίσταται να μπει όλο στο στόμα με τη μία, υπάρχει κίνδυνος “brain-freeze” (true story)

Λίγα λόγια για την συνταγή: Continue reading

Μπάρες με cranberries και φράουλα

15 May

Την Κυριακή ήταν η γιορτή της Μητέρας και ήθελα να φτιάξω ένα φούξια/ροζ γλυκό (σε μια άλλη ζωή θα είμαι/ήμουν το magenta mixer).

Κατά διαβολική τύχη βρήκα cranberries (μτφ. κράνα ή κράνια-έψαξα πολύ ποια είναι η σωστή μετάφραση αν κάποιος έχει άλλη πληροφορία, ας με διαφωτίσει παρακαλώ) σε ένα νέο κατάστημα με βιολογικά τρόφιμα που έχει ανοίξει κοντά στο σπίτι μου και ένα λαμπάκι άναψε. Είχα σταμπάρει αυτή την συνταγή πριν πάρα πολύ καιρό αλλά δεν είχα βρει cranberries, οπότε θεώρησα ότι το σύμπαν κάτι ήθελε να μου πει. Βέβαια, ξέρω ότι δεν είναι ότι και το καλύτερο να χρησιμοποιούμε κατεψυγμένα φρούτα ή εκτός εποχής (στην προκειμένη περίπτωση είναι διπλό το κακό), ιδίως στην μπλογκόσφαιρα έχω την εντύπωση ότι είναι κάτι που ίσως κατακρίνεται από πολλούς, αλλά δεν βαριέσαι. Ας αφήσω τα «πρέπει» και την καταπίεση για τους άλλους τομείς της ζωής μου.

Επίσης η Κυριακή ήταν η μέρα που το laptop μου αποφάσισε ότι δεν γούσταρε άλλο αυτή την άπονη ζωή και αυτοκτόνησε. Ελπίζω ότι κάποιος θα βρεθεί να το σώσει, γιατί έκανε παρέα με το green mixer και τις κατσαρόλες αρκετά συχνά, και φοβάμαι ότι θα μαραζώσουν.

Λίγα λόγια για την συνταγή:

  • Η αρχική συνταγή ήταν όλη με cranberries, αλλά επειδή είχα και πολλές φράουλες στο σπίτι, είπα να το ρισκάρω και να κάνω την ανάμειξη. Το αποτέλεσμα είναι ένα πολύ δροσιστικό καλοκαιρινό γλυκό, με πολύ ιδιαίτερη γεύση και ελαφρώς ξινό. Η γεύση του και η υφή μοιάζει αρκετά με τάρτα λεμονιού.
  • Όταν έρθει η ώρα να προσθέσετε το λεμόνι στην συνταγή καλό θα είναι να το κάνετε σιγά σιγά, δοκιμάζοντας αν σας ταιριάζει η γεύση γιατί μπορεί να βγει πολύ έντονη η γεύση. Εγώ πρέπει να χρησιμοποίησα γύρω στα 45ml λεμόνι. Όσο προσθέτετε λεμόνι, τόσο πιο πολύ ανοίγει το χρώμα της κρέμας.
  • Το μπισκότο είναι τραγανό και βουτυράτο, σαν shortbread Continue reading

Cookies με λευκή σοκολάτα και αμύγδαλα

8 May
Λίγα λόγια, πολύ συνταγή

… (ή μουσική, καθένας στον τομέα του)

Επειδή είναι δύσκολες οι μέρες και όλοι συζητάνε τα γνωστά που συμβαίνουν στην χώρα μας και το τι θα γίνει (ή δεν θα γίνει), εγώ δεν πρόκειται να κάνω καμία ανάλυση, ούτε και να παραθέσω καμιά άποψη. Προσπαθώ να κρατηθώ σε κατάσταση ζεν, όσο γίνεται και να ασχολούμαι με τον μικρόκοσμο μου, γιατί γενικά έχω κουραστεί από το τι ακούω και αγχώνομαι. ‘Όλοι έχουν μια άποψη και είναι αυθεντίες  (βλέπε επαγγελματίες οδηγούς, τους όποιους συναναστρέφομαι αρκετά συχνά, δυστυχώς) και η έκφραση opinions are like assholes… στριφογυρνά στο μυαλό μου κάθε φορά που ξεκινάει κάποιος την ανάλυση, κάνοντας με να χαμογελάω σαν την χαζή μόνη μου.

Ευτυχώς πέρασε και η super-extra πανσέληνος και ελπίζω να ξε-σεληνιαστούμε, μπας και μαζευτεί το μυαλό (αν και συμφωνήσαμε όλοι νομίζω, ότι η άνοιξη φταίει, άρα έχουμε μέλλον. Εγώ πάντως προχτές εκτός από κηπουρική (φύτεψα βασιλικούς και διάφορα φυτά που έκλεψα από ένα φιλικό σπίτι)  έκανα και αυτά τα τραγανά μπισκότα με λευκή σοκολάτα και αμύγδαλα, ψάχνοντας ευκαιρία να ξεφορτωθώ διάφορα πράματα που είχα στα ντουλάπια και στο ψυγείο σε μικρές ποσότητες.

Λίγα λόγια για την συνταγή

  • Η αρχική συνταγή είναι με macademia nuts (δεν τολμάω να πάρω γιατί θα τα εξαφανίσω πριν καν φτάσω σπίτι), αλλά τα έχω αντικαταστήσει με λευκά αμύγδαλα, τα οποία επειδή ήταν άψητα τα έβαλα σε ένα τηγάνι και τα καβούρδισα για λίγη ώρα.
  • Έβαλα τη μισή ποσότητα σε λευκές σταγόνες σοκολάτας και την υπόλοιπη σε χοντρά κομμάτια.
  • Η αρχική συνταγή θέλει μισό βούτυρο, μισό shortening, (δεν είμαι σίγουρη απόλυτα σίγουρη με τι μπορώ να το αντικαταστήσω πέρα από μαργαρίνη), αλλά επειδή είχα μόνο βούτυρο, αυτό και χρησιμοποίησα (γι’ αυτό και άπλωσαν λίγο παραπάνω και βγήκαν λίγο πιο τραγανά και σκούρα)
  • Τα μπισκότα βγαίνουν αρκετά γλυκά και προσθέτει και η άσπρη σοκολάτα αρκετή γλυκάδα. Αν δεν σας αρέσουν τα πολύ γλυκά μπισκότα, ίσως αυτή η συνταγή να μην είναι για σας (μπορείτε πάντα να μειώσετε την ποσότητα της ζάχαρης αλλά σίγουρα θα αλλάξει και η υφή του μπισκότου)
  • Ελέγχετε πάντα αν τα μπισκότα είναι έτοιμα στον ελάχιστο χρόνο που δίνει η συνταγή (φούρνο σε φούρνο υπάρχει διαφορά). Εάν τα μπισκότα σας αρέσουν μαλακά, βγάλτε τα λίγο πριν την ώρα τους. Αν σας αρέσουν σκληρά αφήστε τα λίγο παραπάνω.
  • Για να μείνουν φρέσκα τα μπισκότα, φυλάξτε τα σε αεροστεγές βάζο. Εάν μαλακώσουν πολύ, μπορείτε να τα ξαναβάλετε στο φούρνο για λίγο ενώ αν θέλετε να μείνουν μαλακά μπορείτε να προσθέστε μια φέτα ψωμί ή μια μικρή φέτα μήλου.
  • Μπορείτε να τα φτιάξετε και να καταψύξετε τη μισή ποσότητα για μελλοντικό ψήσιμο. Με κουτάλι παγωτού (ή 2 κουτάλια της σούπας) κόβετε τα μπισκότα σε μπαλάκια, τα βάζετε σε ένα δισκάκι/πιάτο και τα βάζετε στην κατάψυξη για 30-40 λεπτά να παγώσουν μια στα γρήγορα, και μετά τα συσκευάζετε σε αεροστεγή σακούλα (ακόμα καλύτερα σε 2 σακούλες γιατί απορροφούν μυρωδιές στην κατάψυξη) όπου πάνω της καλό είναι να γράψετε το είδος, πότε τα συσκευάσατε και οδηγίες ψησίματος, γιατί δεν πρόκειται να θυμάστε τι είναι μετά από 1 μήνα, ούτε να βρείτε και την συνταγή. Πολλοί τα ψήνουν απευθείας από την κατάψυξη, προσθέτοντας μερικά λεπτά παραπάνω, άλλοι τα αφήνουν για μερικές ώρες  να ξεπαγώσουν στην συντήρηση και τα ψήνουν μετά. Θα διατηρηθούν για 4-6 εβδομάδες στην κατάψυξη. Continue reading

Millionaire’s shortbread

19 Apr

Σήμερα τυχαία έπεσα πάνω σε αυτό και με έβαλε σε σκέψεις….

τώρα τι ακριβώς ήθελε να πει ο ποιητής δεν ξέρω, υποθέτω ότι έχει να κάνει με το ότι όταν έχουμε στρες θέλουμε να τρώμε γλυκά για να έχουμε ενέργεια και να μπορούμε να ανταποκριθούμε σε ότι συμβαίνει τριγύρω.

Εγώ πάλι το αντιλαμβάνομαι και αλλιώς, γιατί βρίσκω άκρως ψυχοθεραπευτική την ζαχαροπλαστική (ή απλά μεταβιβάζω το άγχος μου στο αν μου πέτυχε το κέικ στο ψήσιμο ή αν έκοψε η κρέμα). Είναι η ώρα που έχω τον απόλυτο έλεγχο στο τι κάνω και τίποτα άλλο δεν είναι τόσο σημαντικό. Βγάζω όλα τα “εργαλεία” στον πάγκο και αρχίζω με θρησκευτική ευλάβεια και χειρουργική ακρίβεια να μετράω τα γραμμάρια και τα τα κουταλάκια (ελαφρά περίπτωση OCD θα έλεγε κάποιος) και να εκτελώ την συνταγή. Αν τολμήσει κανείς και με ενοχλήσει την ώρα της “εκτέλεσης” της συνταγής κινδυνεύει ο ίδιος με εκτέλεση (ανταμείβεται με γλυκό στο τέλος, οπότε κάπως μαζεύεται η κατάσταση και αποφεύγουμε τα δράματα). Η αλήθεια είναι ότι η ζαχαροπλαστική δεν συγχωρεί λάθη, αλλά ούτε και ορισμένοι ζαχαροπλάστες (δεν λέμε ονόματα) συγχωρούν τα λάθη που κάνουν (ή αυτούς που βοήθησαν να προκληθούν), οπότε βοήθειά μας.

Continue reading

Μπάρες με κρέμα καρύδας / Coconut custard bars

3 Apr

Παρθενικό ποστ με ένα γλυκό που είδα στο blog Technicolor Kitchen τις προάλλες. Σχετικά εύκολο γλυκό και αρκετά νόστιμο και ελαφρύ (λέμε τώρα).Ευχάριστη νότα δίνει το γάλα καρύδας που είναι υλικό που δεν έχουμε συνηθίσει να χρησιμοποιούμε σε αυτή την χώρα και για πολλούς μπορεί να είναι και τελείως άγνωστο, πάντως πλεόν το βρίσκουμε σε όλα τα σούπερ μάρκετ. Επίσης δεν έχει πολύ έντονη γεύση καρύδας όπως πολλοί νομίζουν, η τριμμένη καρύδα είναι που δίνει την γεύση. Continue reading

%d bloggers like this: