Tag Archives: αλεύρι ντίνκελ

Μπισκότα με λεμόνι, μέλι και φύτρο σταριού & παράθυρο με θέα

4 Jul

Καθυστέρησα λίγο αυτή τη βδομάδα, αλλά είχα καλό λόγο.

Είχα γενέθλια προχτές και πάλευα με κάτι σοκολάτες και κάτι ζυμάρια πίτσας. Από την μία είχα σοκολάτα μέχρι τον αγκώνα και από την άλλη αλεύρι πάνω στο μαλλί (όχι αγάπη μου, δεν άσπρισα ακόμα και ούτε πρόκειται για τα επόμενα 40 χρόνια τουλάχιστον ή μέχρι να βαρεθούν να βγάζουν κόκκινη βαφή οι εταιρείες). Καλά τα γενέθλια, δεν λέω, αλλά αποφάσισα από τα επόμενα να αρχίσω τις επαναλήψεις, μπας και το εμπεδώσω καλύτερα το θεματάκι «μεγαλώνω» και «είμαι ενήλικας» (εδώ και πιο πολλά χρόνια απ’ όσο θα θελα να θυμάμαι-αν και γι’ αυτό φροντίζει το Alzheimer μετά από κάποια ηλικία).

Τα τελευταία χρόνια, επειδή τα New Year Resolutions δεν φτουράνε μέχρι το καλοκαίρι, προσπαθώ να τα ανανεώνω / ξαναθυμάμαι το καλοκαίρι (πριν βγω στις παραλίες) και τα έχω ονομάσει Birthday Resolutions, αλλά είναι στα γνωστά πλαίσια (να μην τρώω όλο μου το φαγητό, να σέρνω το κορμί μου στα γυμναστήρια ή στις γιόγκες σε τακτά χρονικά διαστήματα, να μην καπνίζω σαν μην υπάρχει αύριο, να σκέφτομαι πριν μιλήσω κλπ, κλπ).

Φέτος είπα να μην ανανεώσω καμία απόφαση, απλά να αφήσω τον εαυτό μου ελεύθερο και χαλαρό και δημιουργικό. Κάπως έτσι ξεκίνησα και αυτό το blog, ένιωθα ότι ήθελα να κάνω κάτι δημιουργικό, αλλά δεν ήξερα πώς να το εκτονώσω, προς ποια κατεύθυνση, και μου φαίνεται έκανα σωστή επιλογή, αν και είναι τελικά πολύ περισσότερη δουλειά απ’ όσο φανταζόμουν.

Επίσης δεν περίμενα ότι θα «γνώριζα» κόσμο και ότι θα αποκτούσα επαφή με άλλες συν-μπλόγκερ, αλλά τελικά δεν πρέπει να αποκλείουμε τίποτα σε αυτή τη ζωή. Κάπως έτσι γνώρισα την Έρη και την Ερμιόνη, οι οποίες με κάλεσαν να «παίξω» στο παιχνίδι «Τι βλέπω από το παράθυρό μου». Φωτογράφισα λοιπόν τι βλέπω όταν είμαι πάνω από το πράσινο μίξερ.

Μένω και εγώ σε ένα προάστιο της Αθήνας, αλλά ευτυχώς κάτι κήποι που είναι δεξιά-αριστερά έχουν κάτι δεντράκια και βλέπω λίγο πράσινο, και ενίοτε κίτρινο (λεμόνια), ροζ (δάφνες) και πορτοκαλί (λωτοί), και μια κορυφή βουνού στο βάθος, τέρμα πάνω (τα ντουβάρια επιλέγω να τα αγνοώ). Continue reading

Advertisements

Gâteau au yaourt

31 May

Κέικ με γιαούρτι

…ή αλλιώς γιαουρτόπιτα (όπως με ενημερώνουν από το κοντρόλ)

Όχι, όχι…  δεν είμαι της γαλλικής σχολής, απλά είχα κάτι γιαουρτάκια στο ψυγείο και μαράζωναν, και επειδή δεν παίρνουμε αντιβίωση, για να τα φάμε, κάπου έπρεπε να τα βαλω  στα μουλωχτά (όχι μόνο δεν μου αρέσουν τα γιαούρτια, αλλά δεν θέλω και να πετάω και τίποτα). Κάπου, κάποτε, θυμήθηκα ότι είχα δει και είχα κάνει bookmark αυτό το  κέικ (είμαι λίγο σοβαρή περίπτωση food porn addict) και το ξέθαψα για να τa αξιοποιήσω.

Παράλληλα, τις τελευταίες μέρες κάνω κήρυγμα σε κάποιον (δεν λέμε ονόματα, δεν θίγουμε οικογένειες) περί υγιεινής διατροφής, καθαρών τροφών και τα σχετικά, οπότε δεν τόλμαγα να βάλω μπρος να φτιάξω γλυκό τίγκα στο βούτυρο, άσπρο αλεύρι, και πολύ ζάχαρη (αν και είμαι της άποψης ότι στα γλυκά δεν μπορείς να κάνεις εκπτώσεις, ενώ στην διατροφή επιβάλλεται), οπότε αυτή η συνταγή ήταν ότι πρέπει. Δεν έχει βούτυρο, αλλά ελαιόλαδο, έχει σχετικά μικρή ποσότητα ζάχαρης και για να το κάνω λίγο πιο «υγιεινό» πειραματίστηκα αντικαθιστώντας λίγο παρακάτω από την μισή ποσότητα αλευριού με το αλεύρι ντίνκελ  (ή αλλιώς γνωστό και ως spelt/σπελτα) που καθόταν και αυτό στο ψυγείο, λίγο πιο κάτω από τα γιαουρτάκια, και περίμενε υπομονετικά την σειρά του (αυτό το υλικό το μαρτύρησα πολύ αργότερα, γιατί κανείς δεν κατάλαβε κάτι διαφορετικό στην όψη ή στην γεύση).

Το αποτέλεσμα ήταν ένα απλό, όχι ιδιαίτερα γλυκό, ζουμερό κέικ, το οποίο ετοιμάζεται πολύ γρήγορα  (δεν είμαι ειδική, αλλά μου φαίνεται ότι είναι κάπως πιο υγιεινό από κάτι άλλα- τουλάχιστον είχα λιγότερες τύψεις όταν το πρόσφερα). Χρειαζόμαστε και λίγο απλότητα που και που…

Λίγα λόγια για την συνταγή: Continue reading

%d bloggers like this: