Tag Archives: γρήγορη συνταγή

Μίνι κεκάκια /μάφιν μαρμπρέ

25 Sep

Το Παρασκευο-σαββατοκύριακο αυτό ήταν ιδιαίτερα μουσικό, μετά από πάρα πολύ καιρό. Παλιά ήμουν junkie με τις συναυλίες και τα events….Δεν έχανα συναυλία, live, ή καλό party εκτός αν είχα πολύ σοβαρό λόγο. Ήμουν και λίγο τυχερή και είχα πρόσβαση χωρίς κόστος σε διάφορα μέρη, οπότε είχα ένα μεγάλο ατού.

Το πρώτο event που πήγα ήταν στο Ευγενίδειο Ίδρυμα, ένα live «κάτω από τα αστέρια» με ambient/ατμοσφαιρίκ/καμένη γείωση μουσική. Φοβερή και πρωτότυπη ιδέα (ελπίζω να το ξανακάνουν τα παιδιά χωρίς τον τελευταίο όμως, περικαλώ) και το μέρος μοναδικό. Αν δεν γινόταν αυτό το event άνθρωπες σαν εμένα δεν θα σκεπτόταν καν να πάνε βόλτα στο πλανητάριο. Γνωρίζουμε την ύπαρξή και την τοποθεσία του, αλλά δεν θα σκεπτόμασταν να πάμε στον ελεύθερό μας χρόνο (και να χάσουμε καφε/ποτό/μανικιούρ/γιόνγκα). Και επίσης ήταν και free, μεγάλο κίνητρο την σήμερον ημέρα.

Continue reading

Advertisements

Παγωτό “πολλών επιπέδων”

11 Sep

Στο προηγούμενο ποστ ανέφερα ότι έχω ξεκινήσει το νέο μήνα με άγριες διαθέσεις για ψησίματα, ωστόσο δεν με βοηθάει ο καιρός, οπότε είπα να φτιάξω ένα παγωτό για να  συνεχίσω  την απόσβεση της παγωτομηχανής αφενός και αφετέρου επειδή ήθελα να έχω χρόνο να δουλέψω σε κάτι κουλουράκια  και κάτι καραμέλες .

Ελπίζω να μην περιμένετε καμιά συνταγή περίεργη και δύσκολη, που να περιέχει τίποτα πρωτοποριακές μεθόδους παρασκευής του παγωτού (περίεργα χημικά σκευάσματα και μοριακές γαστρονομίες).

Ένα απλό, τίμιο παγωτάκι ετοίμασα, με υλικά που υπάρχουν σε όλα τα σπίτια πάνω κάτω, ή τέλος πάντων είναι πανεύκολο να βρεθούν (και χωρίς αυγά, γιατί ξέρουμε ότι έχω ένα θέμα).  Η παρασκευή του είναι επίσης ιδιαίτερα απλή και σύντομη. Η αρχική συνταγή είναι από ένα αμερικάνικο blog και λέγεται 7-Layer Cookie Ice Cream (έχει 7 διαφορετικά υλικά), αλλά επειδή το έκανα με ότι είχα στο σπίτι, το δικό μου έχει λιγότερες στρώσεις και νέο όνομα.

Continue reading

Μπάρες βρώμης με σοκολάτα, κράνμπερι & αμύγδαλα

6 Aug

Το κολατσό μας και δρόμο…

Ακόμα εδώ είμαστε, δεν φύγαμε, ετοιμαζόμαστε όμως σιγά σιγά. Απλά έπιασε ζέστη και μαζί της ήρθε η αποβλάκωση και η τεμπελιά, γι’ αυτό και δεν έχει γίνει καμιά ανάρτηση τις τελευταίες μέρες. Η άδεια όμως ξεκίνησε και σε λιγες μέρες θα “σαλπάρει” το αμάξι για τον προορισμό των διακοπών. Προς το παρόν ρηλαξάρουμε στην Αθήνα. Μάλιστα είπα να τολμήσω και να κάνω μια εξόρμηση στην θάλασσα. Την πρώτη για φέτος (αρχές Αυγούστου, not bad).

Όσοι εκεί έξω με γνωρίζετε, δεν σας κάνει καμία απολύτως εντύπωση. Για τους υπόλοιπους, απλά να πω ότι δεν είμαι τύπος της παραλίας. Με το ζόρι πάω για μπάνιο (δεν δεχόμαι ούτε δωροδοκιες πλέον) και γενικά η όλη εμπειρία μου είναι ελαφρώς αδιάφορη. Όταν με το καλό πάω (αφού σκάσω όλους τους υπόλοιπους πρώτα), μπορεί να περάσω καλά και να θέλω να το ξανακάνω, αλλα γενικά “δεν το’ χω” που λένε. Έχω αρχίσει να υποψιάζομαι ότι ο πελαργός (αυτός που πάει τα παιδιά στις οικογένειες) με παρέδωσε σε λάθος χώρα, γιατί χάλασε το gps του στην διαδρομή ή κάτι τέτοιο.

Ας πάρουμε για παράδειγμα το πρώτο μου μπάνιο για φέτος στην θάλασσα (εντός Αττικής – τα θέλει ο πωπός μου, μπορεί να μου πείτε). Ξυπνάμε και έχει “τέλειο καιρό” (βλ. ζέστη και τρελλή λιακάδα). Παστώνομαι με αντιηλιακό δείκτη προστασίας 1000+ και ετοιμάζομαι (μετά από 1 ώρας γκρίνιας) για την παραλία. Στην διαδρομή έχει κάτι συνεφάκια, αλλά σιγά, Αύγουστος είναι και ο καιρός είναι τέλειος. Μετά από μία, δύο παραλίες που απορρίπτουμε γιατί έχει πολλά καπή/παιδάκια/κάτι μοιράζουν μάλλον και γίνεται χάμος, αποφασίζουμε να πάμε στην τάδε παραλία. Λίγο πριν στρίψουμε να μπούμε στο πάρκιγνκ, αρχίζει να ρίχνει ψιχάλες (WTF?), γελάμε και μπαίνουμε ωστόσο για να κόψουμε κίνηση. Ειναι κάπως καλά και μέχρι να παρκάρουμε σταματάνε οι ψιχάλες. Αποφασίζουμε να αράξουμε στις ξαπλώστρες, ωστόσο το σύννεφο από πάνω μας δεν λέει να φύγει, ίσα ισα που μαζεύτηκαν και οι φίλοι του και άραξαν και αυτοί. Σε κάποια φάση, ανοίγει κάπως ο ουρανός και αποφασίζω να βουτήξω (ίσα να βρέξω το κεφάλι και να σκοτώσω μερικούς χιλιάδες θαλάσσιους οργανισμούς με την κόκκινη βαφή, που όσο να’ναι αφήνει το κατιτίς). Εκείνη την στιγμή, αρχίζει να φυσάει και ξαναμαζεύονται τα σκούρα σύννεφα απειλητικά από πάνω μου. Να μην το πάρω σαν σημάδι δηλαδή ότι ακόμα και η φύση προσπαθεί να μου πει κάτι? (Λέω να μην μπω στον κόπο να αναφερθώ στο ότι όλοι έπαιζαν ρακέτες σαν να μην υπάρχει αύριο και ότι τα ζευγαράκια τριγύρω θα μπορούσαν κάλλιστα να πρωταγωνιστούν σε ροζ ταινίες).

Το επόμενο μπάνιο θα είναι στον προορισμό διακοπών. Να δούμε τι τύχη θα έχω εκεί. Άρχίσαμε τις ετοιμασίες, ρίχνοντας στη βαλίτσα ένα κάρο ρούχα που δεν πρόκειται να βάλουμε, τα οποία θα παραθερίσουν και αυτά (και τα σημαντικά σίγουρα θα έχουν μείνει πίσω).

Αυτές οι μπάρες είναι το κολατσιό για τον δρόμο και το πρώτο πρωινό μάλλον (έταξα και ένα κέικ στην ξαδέλφη που θα μας φιλοξενήσει, το οποίο σύμφωνα με το νόμο του Μέρφυ κόλλησε στην φόρμα- μπορεί να ειναι και η πρώτη φορά που μου συνέβη). Είναι τραγανές, αλλά όχι ξερές, σχετικά γλυκές χάρη στην προσθήκη σοκολάτας και κράνμπερι (το πρόσθεσα στο τέλος για να μην μείνει στο ντουλάπι) και σε γεμίζουν ενέργεια (κάνουν και για την υπογλυκαιμία όμως).

Έτοιμα τα πακετάκια (ωραία δεν είναι???) για το δρόμο και την ξαδέλφη. Ερχόμαστε καλέ! Continue reading

Παγωτό κρέμα (old school & old time classic)

25 Jun

Και ήρθε το καλοκαίρι και έσφιξαν οι ζέστες… και ο κόσμος αποτρελάθηκε, όσοι είχαν γλιτώσει δηλαδή. Άρχισαν επίσης όλοι τα μπάνια στην θάλασσα και την κατανάλωση παγωτού.

-«Εσύ πόσα παγωτά έφαγες?»

-«Πόσα  μπάνια έκανες στη θάλασσα??»

Η απάντηση μου είναι, τσαντισμένα πάντα (γιατί μπορείς να καταλάβεις από το υπόλευκο/γκρι δέρμα μου πόσα μπάνια έχω κάνει):

«Κανένα και κανένα  (σοκ και δέος στο ακροατήριο)

Το πόσο καλά περνάς (και αυτό) το καλοκαίρι αξιολογείται μόνο με αυτούς τους παραπάνω «δείκτες», αν και φέτος μου φαίνεται ότι τα παγωτά έχουν αντικαταστήσει τα κατεψυγμένα γιαούρτια φρο-γιο ή γουατέβα-τα-φωνάζει-ο-καλλιτέχνης (δεν παίρνω αντιβίωση, ευχαριστώ δεν θα πάρω). 

Επίσης δεν έχω αξιωθεί να πάρω παγωτομηχανή ακόμα. Οπότε κατέφυγα σε αυτή την old-school συνταγή για παγωτό άνευ μηχανής, το οποίο έφτιαχνε η θεία μου κάθε καλοκαίρι και είχε γκραν σουξέ. Πάντα σέρβιρε μία μπάλα παγωτού, γιατί είναι πολύ πλούσιο και  παχύ στη γεύση, το οποίο στόλιζε με μια κουταλιά καραμέλλωμενα λεπτοκομμένα αμύγδαλα, τα οποία έβαζε στο ψηλότερο ράφι της κουζίνας για να μην φτάνουν ορισμένα στρουμπουλά και λαίμαργα ανήψια (δεν λέμε ονόματα, δεν θίγουμε οικογένειες). Επειδή δεν είχα αμύγδαλα, το στόλισα με δαντελένιες φλωρεντίνες φιστικιού (αράπικου).

Λίγα λόγια για την συνταγή: Continue reading

Σοκολατένια μάφινς…

7 Jun

Τις τελευταίες μέρες βλέπω παντού σοκολάτα, ή μου φαίνεται ότι βλέπω σοκολάτα γιατί ο οργανισμός μου μπλοκάρει όλες τις άλλες κατηγορίες γλυκών. Ανάλογα τι με συμφέρει κάθε φορά μου φαίνεται.

Βέβαια, αυτά που βλέπω δεν είναι τόσο απλά όσο αυτά τα “φτωχά-πλην τίμια” μάφινς, φαινομενικά τουλάχιστον, αλλά επειδή λείπαμε το τριήμερο και έχω και φουλ ώρες γραφείου είναι πολύ δύσκολο να καταφέρω να βγάλω τα κουζινικά μου μέσα στην εβδομάδα και να ασχοληθώ με περίτεχνα γλυκά.  Είχε ρεπό λοιπόν το μίξερ αυτό το σαββατοκύριακο.

Και όχι, δεν πήγαμε για το πρώτο μπάνιο/έγκαυμα /παγωτό. Ένα γάμο είχαμε και φύγαμε εκτός, με αποτέλεσμα να μείνει μόνο του το μίξερ, το blog χωρίς ανάρτηση και το ψυγείο και τα ντουλάπια να είναι άδεια (όπως έλεγε η γιαγιά μου σε τέτοιες περιπτώσεις “δεν βαρεί πόντικας”).

Αλλά επειδή η συνείδησή μου δεν μου το επέτρεπε, ξεπέταξα αυτά τα μάφινς χτες το βράδυ, τα όποια όσο γρήγορα έγιναν, άλλο τόσο γρήγορα εξαφανίστηκαν (έγιναν και μερικά deliveries). Τελικά κανείς δεν λέει όχι στην σοκολάτα.

Την συνταγή την βρήκα στο Pinterest, το οποίο ξεκίνησα επιτέλους να χρησιμοποιώ. Αντιστάθηκα για κάποιο διάστημα παρότι είχα γραφτεί (μην χάσω) δεν το χρησιμοποιούσα, αλλά δεν άντεξα, άνοιξα  και εγώ τα boards μου. Άντε να δω τι θα προλαβαίνω μεταξύ twitter, facebook, pinterest και διάφορα άλλα.

Λίγα λόγια για την συνταγή:

  • Απλή και γρήγορη συνταγή, ιδανική για πρωινό (ετοιμασία και κατανάλωση επί τόπου) ή για συνοδεία καφέ (δεν είναι πολύ γλυκά)
  • Αν σας αρέσουν οι ξηροί καρποί, είναι καλή ιδέα να προσθέσετε
  • Αν δεν σας αρέσει ο καφές ή δεν έχετε στιγμιαίο espresso, μπορείτε απλά να το παραλείψετε από την συνταγή Continue reading
%d bloggers like this: