Tag Archives: υγιεινό

Δροσερή σαλάτα κινόα με φακές

11 Jul

Γενικά είμαι γνωστή στην πιάτσα (των φίλων) ότι τρώω πιο “κουλτουριάρικα” πράματα (πέρα από βρύα και λειχήνες) και ότι καταπιάνομαι με λίγο πιο “ιδιαίτερα” χόμπι (βλέπε dj-ing, yoga, aerial yoga, ζαχαροπλαστική-μαγειρική, κλπ κλπ).

Τα τελευταία χρόνια μάλιστα το χόμπι μου έχει αποκτήσει και φανατικούς οπαδούς, ιδίως το κομμάτι της ζαχαροπλαστικής, γιατί στο κομμάτι της μαγειρικής όταν και όποτε μαγειρεύω αλμυρά συνήθως είναι σε πειραματικό στάδιο ή με πειραματικό “υλικό”.

Όπως έχω υπονοήσει, είμαι λίγο “μίζερη” (να πω με επιείκεια) στην διατροφή μου. Συνήθως τρώω σαλάτες και νερόβραστα λαχανικά, όσπρια και σπόρια (αν με αφήνει ο κος Διαιτολόγος) στο φουλ και τα πιο πολλά γεύματα της ημέρας τα κάνω στο γραφείο, γιατί είμαι από αυτές… Άρα πρέπει να φτιάχνω γεύματα από πριν (μία ή παραπάνω μέρες), που να κουβαλιούνται, ζεσταίνονται και καταναλώνονται ανάμεσα σε κόσμο (τζατζίκια και σκόρδα αποφεύγουμε δηλαδή), πολλές φορές και στο πόδι μέσα από το ταπεράκι. Μπορώ με σιγουριά να πω ότι είμαι η Μις Ταπεράκι 2011-2012 (ιδίως φέτος με την δίαιτα, τήρησα με ευλάβεια το πρόγραμμα ταπερακίου).

Στο θέμα μας. Τα πειραματικά “υλικά” είτε θα τα βρίσκω σε μαγαζιά με υγιεινές τροφές (συνήθως) είτε σε κανένα ασιατικό μαγαζάκι (είναι η αδυναμία μου να γεμίζω τα ράφια των ντουλαπιών μου με ακαταλαβίστικα προϊόντα). Ένα τέτοιο υλικό είναι και η κινόα (ή οποία βέβαια έχει γίνει της μοδός τελευταία). Ούτε που θυμάμαι πως το ανακάλυψα, μου φαίνεται σε κάποιο μαγαζί στην Γερμανία (κουβαλάω τα χίλια μύρια μετά από κάθε ταξίδι που κάνω στο εξωτερικό). Εννοείται ότι ο κριτής G_ “τέτοια” φαγητά ούτε από μακριά δεν πλησιάζει, ούτε ακόμα και άμα τον πληρώσω ή του τάξω τίποτα περίεργο*.

Μάλλον έχει συνδυάσει τις (υγιεινές) τροφές που τρώω με κάτι κακό και χωρίς να έχει κριτήριο δοκιμής ή κάτι άλλο, απλά τις σνομπάρει (μπορεί να φοβάται για τη ζωή του, τι να πω). Σε κάποια μάζωξη, έφτιαξα και αυτή τη συνταγή για να φάω εγώ κυρίως αλλά και για μερικούς φίλους που θεωρώ πιο open minded (καθώς επίσης γιατί τα αποφάγια τρώγονται ωραιότατα στο γραφείο την επόμενη μέρα) και δεν ξέρω τι έγινε, ήπιε πολύ και μέθυσε (;), τον παρέσυραν οι άλλοι που ενθουσιάστηκαν με τη νέα σαλάτα και μου έδιναν συγχαρητήρια ενώ την καταβρόχθιζαν (;).  Γύρισε την επόμενη ημέρα και μου ότι η σαλάτα με το κινόα “έσκισε” (ένα συνώνυμο χρησιμοποίησε αλλά λέω να κρατήσω ένα επίπεδο σε αυτό το blog). Εννοείται ότι ήθελα να ανοίξω σαμπάνιες και να το πανηγυρίσω, αλλά και πάλι είπα να κρατήσω ένα επίπεδο και μια ψυχραιμία (μικρές νίκες-χωρίς μάλιστα να χρειαστεί να κρύψω/καμουφλάρω/περάσω στα μουλωχτά κάποιο υλικό).

Μετά από τέτοια μακροσκελή εισαγωγή, ελπίζω να σας έπεισα. Αν όχι, μπορεί κάποτε να έρθει και ο καιρός σας, μπορεί και όχι. Πάντως εσείς  χάνετε….

Σερβίρεται κρύο στη βεράντα, με το αγαπημένο μου μπαχαρικό Toque Especial Iberico (θα το βρείτε σε σούπερ μάρκετ στην Ισπανια και στο σπίτι μου), crema di balsamico και λίγο έξτρα lime.


Λίγα λόγια για την συνταγή: Continue reading

Advertisements

Μπισκότα με λεμόνι, μέλι και φύτρο σταριού & παράθυρο με θέα

4 Jul

Καθυστέρησα λίγο αυτή τη βδομάδα, αλλά είχα καλό λόγο.

Είχα γενέθλια προχτές και πάλευα με κάτι σοκολάτες και κάτι ζυμάρια πίτσας. Από την μία είχα σοκολάτα μέχρι τον αγκώνα και από την άλλη αλεύρι πάνω στο μαλλί (όχι αγάπη μου, δεν άσπρισα ακόμα και ούτε πρόκειται για τα επόμενα 40 χρόνια τουλάχιστον ή μέχρι να βαρεθούν να βγάζουν κόκκινη βαφή οι εταιρείες). Καλά τα γενέθλια, δεν λέω, αλλά αποφάσισα από τα επόμενα να αρχίσω τις επαναλήψεις, μπας και το εμπεδώσω καλύτερα το θεματάκι «μεγαλώνω» και «είμαι ενήλικας» (εδώ και πιο πολλά χρόνια απ’ όσο θα θελα να θυμάμαι-αν και γι’ αυτό φροντίζει το Alzheimer μετά από κάποια ηλικία).

Τα τελευταία χρόνια, επειδή τα New Year Resolutions δεν φτουράνε μέχρι το καλοκαίρι, προσπαθώ να τα ανανεώνω / ξαναθυμάμαι το καλοκαίρι (πριν βγω στις παραλίες) και τα έχω ονομάσει Birthday Resolutions, αλλά είναι στα γνωστά πλαίσια (να μην τρώω όλο μου το φαγητό, να σέρνω το κορμί μου στα γυμναστήρια ή στις γιόγκες σε τακτά χρονικά διαστήματα, να μην καπνίζω σαν μην υπάρχει αύριο, να σκέφτομαι πριν μιλήσω κλπ, κλπ).

Φέτος είπα να μην ανανεώσω καμία απόφαση, απλά να αφήσω τον εαυτό μου ελεύθερο και χαλαρό και δημιουργικό. Κάπως έτσι ξεκίνησα και αυτό το blog, ένιωθα ότι ήθελα να κάνω κάτι δημιουργικό, αλλά δεν ήξερα πώς να το εκτονώσω, προς ποια κατεύθυνση, και μου φαίνεται έκανα σωστή επιλογή, αν και είναι τελικά πολύ περισσότερη δουλειά απ’ όσο φανταζόμουν.

Επίσης δεν περίμενα ότι θα «γνώριζα» κόσμο και ότι θα αποκτούσα επαφή με άλλες συν-μπλόγκερ, αλλά τελικά δεν πρέπει να αποκλείουμε τίποτα σε αυτή τη ζωή. Κάπως έτσι γνώρισα την Έρη και την Ερμιόνη, οι οποίες με κάλεσαν να «παίξω» στο παιχνίδι «Τι βλέπω από το παράθυρό μου». Φωτογράφισα λοιπόν τι βλέπω όταν είμαι πάνω από το πράσινο μίξερ.

Μένω και εγώ σε ένα προάστιο της Αθήνας, αλλά ευτυχώς κάτι κήποι που είναι δεξιά-αριστερά έχουν κάτι δεντράκια και βλέπω λίγο πράσινο, και ενίοτε κίτρινο (λεμόνια), ροζ (δάφνες) και πορτοκαλί (λωτοί), και μια κορυφή βουνού στο βάθος, τέρμα πάνω (τα ντουβάρια επιλέγω να τα αγνοώ). Continue reading

“Υγιεινά” μπισκότα βρώμης, με μπανάνα, καρύδα και σοκολάτα

11 Jun

Το υγιεινά το έχω βάλει εντός εισαγωγικών, γιατί είναι λίγο σχετικό το κατά πόσο είναι (και το λίγο υγιεινό το αναιρώ λίγο παρακάτω), αλλά σε σύγκριση με τα υπόλοιπα που φτιάχνω και θα φτιάξω, σίγουρα είναι λίγο πιο άκακα.

Βασικά ήθελα να φτιάξω κάτι γλυκό αλλά και υγιεινό, που να δίνει ενέργεια, για να τα πάρω να τα μοιρασω στο γυμναστήριο πριν ή μετά την γυμναστική. Κάτι που να μην χρειάζεται 3 μέρες στο διάδρομο για να καούν οι θερμίδες, για να μην νομίσει κανείς ότι σαμποτάρω και την αποστολή “μπικίνι/μαγιό Καλοκαίρι 2012”.

Επίσης, προσπαθώ να λάβω και υπόψη μου τον βασικό κριτή, ο οποίος συνήθως δεν καλωσορίζει τις προσπάθειες που κάνω (ενίοτε) να του “περάσω” στα μουλωχτά συνταγές πιο ελαφριές ή εναλλακτικές. Οπότε είπα να μην πω τίποτα για την συνταγή που ετοίμαζα και αφού δεν μπορώ να κάνω κάτι για να αλλάξω το γεγονός ότι τα συγκεκριμένα μπισκοτάκια είναι της υγιεινής “σκηνής”, είπα να τα καμουφλάρω λίγο…

Βλέπετε που το πάω όμως, έτσι; Μερικά, αντί να τα ρίξω στο ταψί όπως κάνω συνήθως με τα cookies, τα έβαλα το ταψί για μίνι μάφινς και βγήκαν κάτι μεταξύ σε μπισκοτομάφιν. Είπα λοιπόν να δοκιμάσω να προσθέσω από πάνω κάτι δελεαστικό. Δυστυχώς αυτό το κάτι είναι έτοιμο παγωτό. Ντροπή και αίσχος για μια νέα και φιλόδοξη μπλόγκερ, το ξέρω, αλλά δεν έχω παγωτομηχανή ακόμα (ελπίζω να το πιασε κανείς το υπονοούμενο ).

Τέλος πάντων…. να πως παίρνει κάποιος κάτι υγιεινό και το “χαλάει”….

Σημείωση: δεν είναι σούσι, γι’αυτο δεν συνίσταται να μπει όλο στο στόμα με τη μία, υπάρχει κίνδυνος “brain-freeze” (true story)

Λίγα λόγια για την συνταγή: Continue reading

Φιογκάκια με κολοκύθι και τσιπς μελιτζάνας

17 May

Επειδή όπως λένε και οι φίλοι μας οι Smiths (κολλητοί με την κουμπάρα) “some girls are bigger than others”, αυτά τα κορίτσια λοιπόν κάποια στιγμή κάνουν δίαιτα για να μαζέψουν την κατάσταση, ιδίως τέτοια δύσκολη περίοδο (πριν το επίσημο καλοκαίρι και μετά από διάφορες γιορτές όπου έπεσε τρελή μάσα). Κάτι ήξερε ο φίλος μου ο Θ. που μου λέγε ” a moment on the lips, forever on the hips” καθε φορά που τρώγαμε γλυκό, αλλά τι να κάνεις.

Τι να φας λοιπόν για να αντισταθμίσεις τις καφρίλες? Βρύα? Λειχήνες? Γκαζόν? Και για πόσο να αντέξει ο άνθρωπος? Ιδίως όταν κάποιος που κάθεται παραδίπλα σου (δεν λέμε ονόματα, αλλά ξεκινάει από G_) τρώει μια στοίβα μακαρόνια με 2 κιλά παρμεζάνα και μπέικον, προσούτο και λίγη κρέμα γάλακτος για να γλιστράει, και κάνει μακριά όταν τον πλησιάζουν τα κουνουπίδια και τα κολοκύθια, όπως οι γάτες όταν τις καταβρέξεις με νερό; Και υποθέτω ότι η (συνηθισμένη) ερώτησή του “μα καλά πως μπορείς και τρώς τόσα κουνουπίδια/μπρόκολα/βρύα σκέτα;” είναι ρητορική, γιατί αλλιώς τι να απαντήσεις; Κάνεις υπομονή και ορκίζεσαι ότι του χρόνου δεν θα αφήσεις την κατάσταση να ξεφύγει και ότι θα προσέχεις για να έχεις (μάλλον για να μην έχεις-έξτρα κιλά).

Το μόνο που μπορείς να κάνεις για να ξεγελαστείς (που και που) είναι να ετοιμάσεις μια, ας πούμε, ελαφριά μακαρονάδα χωρίς πολλά πολλά, και να σπάσεις την μονοτονία.

Λίγα λόγια για την συνταγή:

  • Δεν είναι ούτε glamorous, ούτε sexy πιάτο, αλλά την δουλειά του την κάνει
  • Είναι παραλλαγή μιας συνταγής της ξαδέλφης εξ Ιταλίας, με κολοκύθι και καρότο, αλλά επειδή δεν είμαι και μεγάλη φαν του καρότου δεν το έχω προσθέσει (γράφω στο τέλος πως γίνεται αν θέλετε να το βάλετε).
  • Η δοσολογία αυτή είναι για ένα άτομο, γιατί όπως είπα είναι τόσο υγιεινή σε σημείο να μην αντέχουν μερικοί (μερικοί).
  • Οι ποσότητες είναι στο περίπου, ανάλογα με τα γούστα μου και φυσικά μπορούν να προσαρμοστούν ανάλογα με τα γούστα/κέφια του καθενός.
  • Λάδι δεν έχω βάλει στα μακαρόνια/κολοκύθι γιατί χρησιμοποίησα στα chips μελιτζάνας, αλλά φυσικά μπορείτε να βάλετε όσο θέλετε.
  • Αν θέλετε, μιας και θα βάλετε φούρνο για να φτιάξετε τα τσιπς μελιτζάνας, φτιάξτε παραπάνω ποσότητα  και φυλάξτε τα στο ψυγείο για να τα φάτε κάποια άλλη μέρα (με λίγο μπαλσάμικο από πάνω θα είναι μούρλια). Continue reading
%d bloggers like this: