Χρόνια Πολλά και Χριστός Ανέστη!
Ξέρω ότι άργησα, αλλά αν δεν απατώμαι έχω προθεσμία 40 μέρες για τις ευχές, άρα είμαι καλυμμένη. (Στις μισές ευχές που δίνω, εύχομαι και καλή χρονιά, δεν ξέρω ο εγκέφαλος μου τι «φλασιά» έχει φάει, αλλά μάλλον είναι αυτό που λένε “pregnant brain”).
Τις τελευταίες μέρες με έχει πιάσει για τα καλά η Άνοιξη και το σύνδρομο οξείας βολτίτιδας και τεμπελίτιδας χαλάρωσης αλλά και το άλλο το nesting που παθαίνουν οι μπαμπούσκες. Επειδή δεν το έχω ρίξει και πολύ στο διάβασμα και όλα τα manuals είναι στα αγγλικά (τύπου what to expect κλπ), δεν είμαι σίγουρη πως μεταφράζεται (για να μην νομίζετε ότι είμαι και καμιά ψωνάρα δηλαδή), αλλά τέλος πάντων είμαι και εγώ σαν τα πουλάκια, μαζεύω κλαδάκια και κλωστούλες για να δημιουργήσω ένα όμορφο περιβάλλον, έτοιμο για όλα (το περιβάλλον θα είναι έτοιμο στα σίγουρα, εμείς όμως θα μείνουμε μετεξεταστέοι όπως πάει).
Το blog μου έγινε 1 έτους!!!! (αν και τελευταία τεμπέλιασα και ίσως να μην το γιορτάζω στην ώρα του – το ξέρω, αλλά έχω καλή δικαιολογία).
Άμα προτίθεστε να το διαβάσετε, φτιάξτε καφέ/κολατσιό/φέρτε τα τσιγάρα, γιατί ακολουθεί μακροσκελές κείμενo, και κάπου στο τέλος κερνάμε και μπισκότα.
….εγω δεν φταίω, σας προειδοποίησα! Continue reading
Επιτέλους, βγήκε λίγο ήλιος και μαλακώσαμε λίγο όλοι, μετά από τόσες μέρες συννεφιάς (εκτός και μέσα μας).
Καλή Σαρακοστή!
Όσοι με ξέρετε ή με διαβάζετε, γνωρίζετε ότι δεν είμαι και ιδιαίτερα θρησκευόμενος άνθρωπος, αλλά κάποια βασικά ήθη και έθιμα λίγο πολύ όλοι τα τηρούμε (και καλές οι αργίες, δε νομίζω να έχει κανείς αντίρρηση, εεε????). Όποτε δεν ήθελε και πολύ προβληματισμό στα υλικά του σημερινού γλυκού. Δηλαδή ήξερα τι δεν έπρεπε να χρησιμοποιήσω αλλά ως προς το τι θα έκανα, ήταν ένα θέμα.
Έχει δει κανείς την ταινία High Fidelity? Ο πρωταγωνιστής σε όλες τις φάσεις τις ζωής του κάνει συνεχώς λίστες με τοπ 5 (ή και παραπάνω). Κάπως έτσι είναι και ο κριτής G_, ο οποίος κάνει μεν λίστες με τα καλύτερα tracks του σε σταθερή βάση (γιατί το έχει το μικρόβιο) αλλά κάνει και διάφορα άλλα τοπ 5-10. Καθόμασταν τις προάλλες στην κουζίνα, κοιτώντας αποχαυνωμένοι τις οθόνες μας (είμαστε μοντέρνο ζευγάρι, πως να το κάνουμε) και ο κριτής “έκρινε” τις φωτογραφίες που έχω ανεβάσει στο fcbk, στη σελίδα του blog, επισημαίνοντας το τοπ 5 καλύτερων συνταγών που έχω ετοιμάσει. Μου επισημαίνει μια φωτογραφία λέγοντας ότι είναι το αγαπημένο του έβερ (ever). Με εντυπωσίασε, γιατί εγώ θυμάμαι καλά το τοπ5 του και του λέω αποκλείεται. Συνειδητοποιεί ότι δεν είναι αυτό που λιμπίζεται και μου δηλώνει κατηγορηματικά ότι αυτό είναι το επόμενο που θα φτιάξω (θέλω δεν θέλω), και «φτου μου» που το κρατάω κρυφό και δεν το μοιράζομαι τόσο καιρό και τον ταΐζω γλυκά που δεν είναι για το τοπ 5, ούτε καν φτάνουν στο τοπ 10.
ή ¨οπως λέμε στο χωριό μου, “Νουτέλα κέικ”….
Δεν θέλω να το παραδεχτώ ότι έχω “writer’s block”, γιατί μόνο writer δεν είμαι (τρομάρα μου), αν υπάρχει κάτι αντίστοιχο για food-blogger θα το πάρω. Αλλιώς ας το πούμε food blogger’s block ή εμπλοκή ή κάτι-έχω-πάθει-και-δεν-μπορώ-να-γράψω (και τι θα πει ο κόσμος ). Γλιτώνω βέβαια λίγο κράψιμο/trolling τύπου «γιατί μας ζαλίζεις κουκλίτσα μου με τα προσωπικά σου, φτιάξε κάνα φαγητό εκεί χάμω και μην λες πολλά –γιατί μου έχει συμβεί και αυτό στην σύντομη «καριέρα μου». Σωστά, γιατί άλλωστε να γράφω τα προσωπικά μου στο blog μου, με τι δικαίωμα τολμάω και ενοχλώ τους ανυποψίαστους χρήστες του ιντερνέτ (με έμφαση παρακαλώ τον τονισμό στο νετ) με άχρηστες πληροφορίες? Μήπως με μάτιασαν και γι’ αυτό δεν μπορώ να γράψω λέξη? Αν γνωρίζει κάποιος για ξεματιαστικό blog (κάτι σε τύπου antivirus) παρακαλώ να με ενημερώσετε, μπας και μου λυθεί η γλώσσα. Continue reading
Τις τελευταίες φορές που έχω μπει στην κουζίνα για να φτιάξω γλυκό, ο καιρός είναι χάλια, βρέχει και έχει συννεφιά/καταχνιά (καλά δεν μπαίνω και τόσο συχνά, ίσως να φταίει και αυτό). Καλά, χειμώνας είναι, δεν έχω και τρελές απαιτήσεις, αλλά ως αποτέλεσμα έχει να θέλω να φτιάχνω κέικ. Μ’ αρέσει ιδιαίτερα η διαδικασία παρασκευής τους, όσο και το αποτέλεσμα. Νιώθω ότι τον τελευταίο καιρό η διάθεσή μου έχει πέσει, έχει κάνει “κοιλιά” (όχι ότι πάμε πίσω και από κανονική κοιλιά και αν συνεχίσουμε έτσι, αλίμονο μας) και θυμάμαι από το σχολείο που μας έλεγαν ότι ο Φεβρούαριος είναι ο πιο “πεσμένος” μήνας, σε απόδοση αλλά και σε διάθεση γενικότερα. Περιμένουμε όλοι, να περάσει και αυτός, να το πάρουμε λίγο αλλιώς (ίσως να μην μας φταίει ο μήνας καθαυτός, αλλά ας συμφωνήσουμε έτσι προς το παρόν).
Επειδή την προηγούμενη βδομάδα δεν ήμουν ικανοποιημένη με την όψη των μπισκοτακίων που έφτιαξα, δεν τα φωτογράφησα και όπως καταλάβατε όλοι δεν είχα και ποστ. Βέβαια, οι δοκιμαστές μου μόνο παραπονεμένοι δεν έμειναν –μέχρι και γλείψιμο δαχτύλων έπεσε σε ορισμένες περιπτώσεις. Γνωρίζω πολύ καλά ότι το περιεχόμενο είναι αυτό που έχει σημασία και όχι τόσο η όψη, αλλά στην περίπτωση του blog (παρότι είμαι το αφεντικό και κάνω κουμάντο όπως έχω ξαναπεί-να μην ξεχνάνε μερικοί παραπονιάρηδες) μετράει και η όψη, επειδή είμαι και καλλιτεχνική διευθύντρια λοιπόν, “έφαγαν πόρτα”.
Για να σας αναπληρώσω τις χαμένες θερμίδες όμως, το γλυκό αυτής της εβδομάδας είναι σούπερ πλούσιο, δεν υστερεί σε τίποτα, ίσα ίσα τα έχει όλα (και δεν συμφέρει) και είναι έκρηξη γεύσεων στο στόμα. Ο τίτλος τα λέει όλα. Και εγώ όταν το διάβασα δεν κατάλαβα πως γίνεται να συνδυάζονται όλα αυτά και να είναι ωραίο. Αλλά πιστέψτε με, ταιριάζουν όλα τα υλικά και δένουν αρμονικά και το αποτέλεσμα είναι πάρα πολύ πλούσιο, ζουμερό και γευστικό. Continue reading
Πήρα μια απουσία την προηγούμενη εβδομάδα. Δεν τεμπέλιασα όμως, όπως πολλοί νομίζουν, απλά είχα να ετοιμάσω καλούδια για εξαγωγή σε friends & family στο Βερολίνο και στη Μαδρίτη (αμέ, είμαστε ιντερνασιοναλ εμείς), οπότε το πράσινο μίξερ είχε το ρεπό του. 
